Nuk e di a ju ka ndodhur ndonjëherë të ndiheni si i huaj në shtëpinë tuaj. Jo thjesht si i huaj, por si ndonjë fantazmë që ecën korridoreve, pastron pjatat, paguan faturat dhe askush nuk ia var fare syrin, sikur të mos ekzistojë fare. E kur vjen një ditë që duhet të jetë festa jote,
Milioneri mori një grua të pastrehë në dasmën e ish-të fejuarës — por askush nuk e dinte kush ishte ajo në të vërtetë Ardiani po qëndronte pranë dritares së zyrës së tij dhe po shikonte qytetin poshtë, ndërsa në dorë mbante një zarf të bardhë që sapo i kishte ardhur. Nuk kishte nevojë ta hapte
U paraqita si një nënë e varfër dhe naive kur takova familjen e nuses së djalit tim — por ajo që zbulova atë natë i ndryshoi të gjitha Nuk i tregova kurrë djalit tim, Arionit, sa fitoja në muaj. Për të, unë isha thjesht Fidanja, nëna që çohej herët në mëngjes, pinte kafenë në të
Një natë bëra sikur po largohesha nga shtëpia dhe zbulova çfarë fshihnin djali dhe nusja ime… ajo që gjeta më bëri të mos i besoja më askujt Kur e mbylla derën e shtëpisë atë mbrëmje dhe i thashë djalit tim se do të qëndroja disa ditë te motra ime, ai më përqafoi dhe më tha:
“Mos Eja në Dasmën Time”, i Tha Djali Nënës së Tij – Por Pas Dasmës Zbuloi Sekretin e Saj Eltoni e kishte telefonuar nënën e tij të martën në mbrëmje, rreth orës tetë, pikërisht kur ajo sapo kishte hequr tenxheren nga furra dhe po përgatiste darkën. Anesa nuk priste ndonjë telefonatë të veçantë. I biri
Fëmija që flinte mbi varrin e gruas së tij i tha biznesmenit një fjali që ia ndryshoi jetën përgjithmonë Shkurti kishte ardhur i ftohtë atë vit. Një erë e fortë frynte mbi varrezat në periferi të Tiranës dhe përplaste degët e pemëve të thata njëra me tjetrën. Qielli ishte i mbuluar me re të ulëta
Ajo natë shiu e nëntorit nuk ishte thjesht e ftohtë, ishte prej atyre netëve që të futet lagështira deri në palcë e të lan me mëkate që s’i ke bërë kurrë. Unë rrija te dritarja e sallonit, me një filxhan çaj të ftohur në dorë, e shikoja pikëzat e shiut që përplaseshin me xhamin.
Ajo natë duhej të ishte kurorëzimi i dashurisë sonë shtatëvjeçare, një nga ato mbrëmje ku muzika e ëmbël, era e trëndafilave të freskët e gota e verës të bëjnë të mendosh se je njeriu më i bekuar mbi këtë tokë. Shtëpia jonë ishte e mbushur plot me njerëzit tanë më të dashur, me të qeshura
Nga aksident në krim: Kamera e fshehtë që zbuloi të vërtetën e frikshme Kapitulli 1 – Është vetëm një mavijosje, – tha Astriti me atë zërin e tij të qetë, pothuajse të ëmbël, derisa unë dergjesha mbi atë krevatin e ftohtë të spitalit. Mbi krye më varsej një shishe me serum që pikonte ngadalë, secila
Eh, moj motër, po t’i dish të gjitha ato që kam parë e kam dëgjuar unë me këta sytë e mi gjatë atyre viteve në spitalin e qytetit, besomë që do të rrënqetheshe e tëra! Unë jam Luljeta. Sot jam në pension e mbledh mendtë e mia me një filxhan kafe përpara, por ajo ditë…